Dnia 1 stycznia 2002 r. weszła w życie większość przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2001 r., nr 128, poz. 1405). Zmiany, które weszły w życie 1 stycznia 2002 r. dotyczą m.in. równouprawnienia kobiet i mężczyzn w sprawach zatrudnienia (nowy rozdział IIa w dziale pierwszym - "Równe traktowanie kobiet i mężczyzn") oraz zatrudnienia młodocianych (nowy rozdział IIIa w dziale dziewiątym - "Zatrudnianie młodocianych w innym celu niż przygotowanie zawodowe").

Nowe przepisy wprowadzają obowiązek równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Przez równe traktowanie kobiet i mężczyzn rozumie się niedyskryminowanie w jakikolwiek sposób, bezpośrednio lub pośrednio, ze względu na płeć. Za naruszenie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn uważa się różnicowanie przez pracodawcę sytuacji pracowników ze względu na płeć, którego skutkiem jest np. odmowa nawiązania lub kontynuowania stosunku pracy, czy niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę lub innych warunków zatrudnienia albo pominięcie przy awansowaniu lub przyznawaniu innych świadczeń związanych z pracą.

W odniesieniu do młodocianych nowe przepisy zapewniają możliwość zatrudnienia w firmie nie tylko w celu przygotowania zawodowego, ale również w calach zarobkowych. Młodociany może być zatrudniony na podstawie umowy o pracę przy wykonywaniu prac lekkich, nie powodujących zagrożenia życia, zdrowia, rozwoju psychofizycznego i utrudnień w wykonywaniu przez młodocianego szkolnych obowiązków.

Nowelizacja dostosowała też przepisy kodeksu pracy do przepisów Unii Europejskiej w zakresie uprawnień kobiet w ciąży i karmiących piersią.